WRC 6
![WRC 6](https://pxlvlt.s3.eu-central-1.amazonaws.com/wp-content/uploads/2020/01/nieuws20160526_WRC6aangekondigd-1280x720.jpg)
Rally racen blijft een van de moeilijkste disciplines binnen de motorsport. Op hoge snelheid driften coureurs langs ravijnen, rivieren en rijen bomen door. Dat het lastig is om dit te simuleren in een game bleek wel uit WRC 5. De game maakte rally rijden te makkelijk en nam hiermee precies de essentie van de sport weg. Gelukkig kreeg ontwikkelaar Kylotonn Entertainment van uitgever Big Ben Studios een herkansing en mocht aan de slag met WRC 6. Is het dit jaar dan wel gelukt om een goed eindproduct neer te zetten?
Om te beginnen is de Franse ontwikkelaar aan de slag gegaan om het grootste kritiekpunt uit WRC 5 aan te pakken. Volgens fans van de sport waren de wegen namelijk veel te breed en hierdoor was er te veel ruimte voor fouten. Na de eerste meters werd meteen duidelijk dat dit probleem is verholpen in de game. De wegen zijn ontzettend smal en bevatten daarnaast veel rotsblokken, stenen en hooibalen die aan de zijkant van de weg liggen. Enigszins doorglijden in een bocht is er dus niet meer bij. Als je er voor kiest om niet met de carrière-modus te beginnen, maar om eerst een losse race te rijden, zal de game ontzettend moeilijk zijn. Tenminste, als je net als ik meteen met de snelste wagens wilt rijden. Ondanks dat de game namelijk niet echt een simulatie zoals Dirt Rally te noemen is, vergt het rijden wel enige oefening.
Het oefenen kan het best worden gedaan middels het aangaan van de carrière-modus. Hier begin je namelijk als een heuse rookie onderaan de ladder. Je stroomt in bij een WRC Junior team. Welk team dit moet worden, heb je zelf in de hand. Er kan namelijk gekozen worden uit meerdere teams die allemaal een andere doelstelling hebben. Het ene team wil bijvoorbeeld gegarandeerd meedoen om de podiumplaatsen, terwijl een ander team vooral wil dat je de auto heel laat. Waarom je voor die laatste zou kiezen is me eigenlijk wel een raadsel, want rally rijden draait om het nemen van risico’s. Gelukkig zijn er nog veel meer doelstellingen die de teams opleggen, dus er is voor ieder wat wils.
Nadat er een weloverwogen keuze is gemaakt, is het tijd om de wagen voor te bereiden. In eerste instantie lijkt het alsof er te weinig mogelijkheden zijn. De afstelling van de wagen kan niet worden aangepast en er is geen bandenkeuze. Dit terwijl de mogelijkheden om dit in te stellen wel in het beeld verschijnen. Later blijkt dat de WRC Junior-klasse zoveel mogelijk gelijkheid wil en iedereen dezelfde afstelling biedt. In de WRC 2- en WRC 1-klasse krijg je deze mogelijkheden wel. Achteraf gezien gelukkig maar, want deze bolides accelereren namelijk veel sneller en het optimaal benutten hiervan vereist wel enige ervaring.
De opleidingsklasse in de game is dan ook vooral bedoeld om je kennis te laten maken met de wagens en de besturing hiervan. Ondanks dat deze wagens minder pk’s hebben en minder hard gaan, blijken ze in het begin nog steeds lastig te besturen. Echter, na drie of vier races raak je gewend aan de auto en laat je hem heerlijk over het gravel, asfalt of de sneeuw dansen. Denk overigens niet dat je het nu rustiger aan kunt doen, want één fout is nog steeds cruciaal. Zodra je een bocht verkeerd inschat en je wagen tegen een boom parkeert, verlies je veel tijd. Jammer genoeg lijkt dit niet heel veel impact te hebben op het rijdersklassement. Zo kwam het geregeld voor dat ik na een race vol met fouten en tijdstraffen bovenaan de tijdenlijst stond, terwijl ik bij een foutloze race een achterstand van dertig seconden opliep. De tijdstraffen zijn overigens af en toe sowieso frustrerend te noemen. Zo krijg je bijvoorbeeld een auto-reset als je buiten de baan komt. De ene keer krijg je deze al na anderhalve meter en de andere keer pas na een meter of vier. Het ergste is nog dat deze tijdstraf de ene keer zes seconden is, maar soms opeens ook veertien seconden is. Hier lijkt helaas geen echte lijn in te zitten.
Hierdoor voelt de carrière-modus bij tijd en wijlen oneerlijk aan. Overigens is dit niet het enige dat oneerlijk aanvoelt in de game. De instructies van je navigator laten zo nu en dan ook te wensen over. Het is meermaals voorgekomen dat de navigator een scherpe bocht naar rechts aankondigde terwijl ik hier al middenin zat. Buiten het feit om dat dit slordig is van de ontwikkelaar, maakt het de game onnodig moeilijk. Het is namelijk niet zo dat je bij een rally van twaalf kilometer even alle bochten kunt onthouden. Wanneer je een fout maakt omdat je een bocht niet op tijd door hebt gekregen, kun je een goede tijd eigenlijk al vergeten. De game biedt ook geen replay-functie zoals de meeste racegames tegenwoordig wel hebben, dus de enige optie is dan om de hele rally opnieuw te starten.
Overigens wil ik dit niet als kritiekpunt benoemen. Het is gewoon de keiharde realiteit van deze sport; fouten worden altijd afgestraft. Toch is het jammer te noemen dat je alleen een herhaling kunt kijken aan het einde van je rit. Niet omdat ik zo graag mijn fout wil herstellen, maar meer omdat ik liever direct zie wat ik fout deed. Of wanneer ik een bocht juist net wel haal, ik even kort wil nagenieten van die schitterende bocht. Want het mag gezegd worden, als je een bocht precies haalt en daarmee de steentjes in het ravijn ziet donderen, bereik je wel een euforisch moment.
Naast de carrière en de solo-races zit er in WRC 6 eveneens een multiplayer. Het online-gedeelte hiervan kent een hoog ‘been there, done that’-gehalte. Het biedt de standaard zaken als time trials, rijden tegen andere ghosts en de inmiddels welbekende leaderboards. Het offline-gedeelte daarentegen verdient alle lof. Eigenlijk vind ik het triest dat ik het als een van de grootste pluspunten van de game moet bestempelen, maar WRC 6 heeft eindelijk weer een ouderwetse splitscreen functie. Dit is vooral gaaf op de zogenaamde S.S.S.-circuits. Deze Super Special Stages zijn over het algemeen namelijk banen waar twee auto’s naast elkaar starten. De ene wagen start in de binnenbaan en de andere wagen in de buitenbaan. Ergens halverwege het circuit wisselt dit om. Het is gaaf om elkaar in sommige bochten weer tegen te komen. Nog gaver is het om je vrienden af te troeven terwijl ze naast je zitten.
Tot slot is er nog één ding dat besproken moet worden. Het grafische aspect van deze game verdient namelijk ook wel een puntje van aandacht. De game ziet er namelijk niet echt PlayStation 4 waardig uit. Toegegeven, de auto’s ogen authentiek, maar de echte rally-puristen zullen de camera toch op de motorkap of in de cockpit hebben. Verder zien de omgevingen er niet echt goed uit. Zo zijn de bomen erg gekarteld, om over de mensen langs de kant van de weg nog maar te zwijgen. Soms rijd je voorbij een heel peloton aan klapvee dat allemaal op dezelfde manier staat te klappen. In de meeste racegames valt dit niet op, maar bij deze game kom je soms zo langzaam door de bocht dat het meteen zichtbaar is. Het is eveneens raar te noemen dat jij als enige auto uit het rijtje smerig aan komt rijden bij een rally. De auto die voor jou start en vlak daarvoor ook heeft gereden, staat glimmend op het groene licht te wachten. Tevens lijkt het alsof hij bij de finish ook nog even is afgespoten. Het ziet er niet alleen gek uit, maar haalt eveneens een klein stukje beleving weg.
Een laatste probleem dat ik heb met de grafische prestaties van de game zijn de races bij zonsopkomst. Om een of andere reden is het namelijk áltijd mistig. Dit zou een tof gegeven kunnen zijn, maar helaas is dit grafisch zo slecht uitgewerkt dat je in combinatie met te late instructies van je bijrijder bij voorbaat al kansloos bent in dit soort races.