Post Facto #16
![Post Facto #16](https://pxlvlt.s3.eu-central-1.amazonaws.com/wp-content/uploads/2020/01/PostFactoFeatured.jpg)
De redactie is elke week druk met het tikken van game nieuws, het schrijven van achtergronden en het pennen van reviews als je vraagt wat ze aan het doen zij. Ondertussen wordt er ook nog gegamed, gelezen en van alles bekeken. Daarom stellen we aan onze redactie de vraag: “Waar hebben jullie je nu écht mee beziggehouden de afgelopen week?”
De wereld is nog steeds in de ban van Destiny 2, deze week kwam immers de eerste raid uit. Toch is niet ieder lid van Pixel Vault bezig met deze game. Waar ze dan hun kostbare vrije tijd in hebben gestoken? Laten we het ze vragen.
Ravenna Bastiaanse
Aangezien het mijn eerste maand bij Pixel Vault is, leek het mij ook erg leuk om deel te nemen aan Post Facto. Deze week ben ik naast mijn nieuwe studie weer eens in Thedas gedoken. Ik kan mezelf nu weer met een gerust hart Hero of Ferelden, Champion of Kirkwall en Herald of Andraste noemen. Ik blijf altijd een nare gewoonte hebben dat ik per game meerdere soorten saves heb.
Daarom besloot ik om weer eens een paar uur in alle drie de spellen van Dragon Age te steken. Van Rogue Dwarf in Origin die smelt bij het aanzien van Alistair, tot Elven Mage die toch wel erg goed blijkt te kunnen vechten als Arcane Warrior. Kortom mijn week bestond vooral uit het herleven van oude saves en het doorlezen van nutteloze codexen. Oh en ik heb natuurlijk mijn best gedaan op school!
Tim Miechels
Terwijl de halve wereld druk bezig is geweest met Destiny, begaf ik me deze week voor het eerst in de wereld van een andere MMO: The Elder Scrolls Online. Als groot fan van de The Elder Scrolls-serie, moest het er natuurlijk ooit van komen. Wat mij tot nu toe steeds tegenhield, is dat, hoewel ik redelijk wat ervaring heb met de The Elder Scrolls-reeks, mijn ervaring met MMO’s vrij gering is. De laatste MMO die ik uitgebreid gespeeld heb, is namelijk de eerste Guild Wars in een ver verleden.
Mijn eerste stappen in The Elder Scrolls Online waren niet meteen heel positief. Al die andere spelers die door de dungeon heen renden die ik probeerde te verkennen; ik vond het eerder irritant dan een toegevoegde waarde. Dat veranderde toen ik met twee MMO-veteranen, onder wie mede-redacteur Jermaine, afsprak om samen op avontuur te gaan. In het samen questen openbaarde zich de lol van The Elder Scrolls Online. Inmiddels hebben we grootse plannen voor het oprichten van een guild, we kunnen het alleen nog niet eens worden over de naam. Dus mochten jullie nog suggesties hebben, dan horen we het graag!
Robert Zomers
Ook mijn week draaide heel even om The Elder Scrolls Online, maar niet om de MMO. Ik kwam er namelijk achter dat het modders eindelijk is gelukt om Morrowind multiplayer te spelen. Door de game in een hele nieuwe engine op te bouwen, is het mogelijk om een al zeer speelbare versie van Morrowind samen met vrienden te spelen.
Daar is niets massives aan en je kunt je ook afvragen of Morrowind echt multiplayer gespeeld moet worden. Toch kon ik bijna een traantje wegpinken toen ik een vriend van me tegenover me zag staan in Seyda Neen. Of we ooit samen Dagoth Ur gaan verslaan betwijfel ik, maar mocht het ooit zover komen, houd ik jullie op de hoogte.
Jessica de Haan
Ja ja mensen, het is zover. Ik heb Child of Light uitgespeeld, alleen niet bepaald op de charmantste manier. Na veel gerage kwam ik dan eindelijk bij de eindbaas, die ik twee keer probeerde te verslaan voordat ik besloot om een uur lang non-stop te grinden. Toen zelfs dat niet werkte, kwam ik op het briljante idee om te kijken op welke moeilijksgraad ik de game überhaupt gezet had.
Mensen. Ik heb mezelf door die hele game gesleurd… op expertmodus. Vaag herinner ik me het moment waarop ik die aan het begin van de game moest kiezen en dat ik dacht: “Dit ziet er uit als een kindergame. Hoe moeilijk kan dat nou zijn?”
Toen ik de moeilijkheidsgraad omlaag had gezet, duurde het misschien tien minuten voordat ik beloond werd met de laatste cutscene van de game waarin het verhaal afgeraffeld werd. Met de wijze les dat men games niet op hun uiterlijk mag beoordelen, sluit ik dit hoofdstuk van mijn leven (hopelijk) voorgoed af. Op naar de volgende game!
Zoals je ziet, hebben we ons aardig vermaakt, ook zonder Destiny 2. Waar heb jij je de afgelopen week mee vermaakt? Ben je diep verzonken in Destiny 2 of heb je je met iets anders vermaakt? We lezen het graag!