Metroid: Samus Returns
![Metroid: Samus Returns](https://pxlvlt.s3.eu-central-1.amazonaws.com/wp-content/uploads/2020/01/Metroid-Samus-Returns-Logo.jpg)
We keren na 25 jaar weer terug naar de planeet SR388 (dan rekenen we even niet dat uitstapje van Metroid Fusion mee). Volledig opgepoetst door MercurySteam is er dan nu Metroid: Samus Returns, een remake van de in 1992 uitgekomen Metroid 2: Return of Samus. Heeft Nintendo er goed aangedaan om deze game te laten remaken?
Na het ietwat teleurstellende Metroid Prime: Federation Force was ik verrast toen ik op de E3 van 2017 zag dat Metroid 2: Return of Samus geremaked zou gaan worden. Nou ja, zou gaan worden… twee maanden later lag die al gewoon in de winkels. Maar de grote vraag is natuurlijk: hoe staat deze game in vergelijking met zijn origineel?
Van zwart-wit naar volledig kleur en 3D
Het enige waar ze in Metroid: Samus Returns niet veel tijd aan besteed lijken te hebben, is het verhaal. Aan het begin van de game zie je snel waarom jij, Samus, naar SR388 wordt gestuurd en in de rest van de game krijg je het verhaal alleen visueel mee. Er zijn dus geen lappen met tekst om het verhaal te vertellen. Het is namelijk de bedoeling dat je alle Metroids op SR388 vernietigt en dan weer vertrekt in je ruimteschip. De game heeft niet een heel diepgaand verhaal, maar het is wel duidelijk wat er moet gebeuren.
Wat ze dan wel in deze game hebben veranderd, is de rest. De omgevingen zijn volledig herbouwd in de hedendaagse grafische stijl en de game is ook in 3D te spelen. Waar ik dat bij andere 3DS-spellen vervelend vind werken of daardoor last krijg van mijn ogen, vind ik dat bij Metroid: Samus Returns niet. SR388 en Samus zelf worden er zelfs beter op. Door de levels in verschillende lagen op te delen, zie je goed de diepte in de ruimtes en spingen Samus en de vijanden er letterlijk uit.
Doordat ik nog een eerste generatie 3DS heb, was ik eerst bang dat de game niet helemaal lekker zou draaien, zoals het geval was bij bijvoorbeeld Hyrule Warriors: Legends. Met uitzondering van een paar frame drops bij drukke gebieden, speelde de rest van het spel hartstikke vloeiend.
Dynamische gevechten door te counteren
De core gameplay van Metroid staat als een huis en dit hoefden ze ook niet te veranderen. Toch stond Mercury Steam erop om iets nieuws toe te voegen en daarom kan Samus nu ook melee-aanvallen doen. Dit is een techniek die MercurySteam ook al eerder heeft toegepast bij een andere game, namelijk Castlevania: Lords of Shadow – Mirror of Fate. Door deze feature hoef je niet meer alle aanvallen te ontwijken door als een acrobaat rond te springen, maar kun je met een goed getimede counter de vijand voor een moment stunnen. Je hoeft niet te counteren in de game, maar het wordt wel sterk aangeraden, zeker bij de wat sterkere vijanden.
Natuurlijk zijn de oude, goude Grapple Beam, Super Missiles en Power Bombs ook weer terug, maar deze kenden we eigenlijk allemaal van de voorgaande games. Een nieuwe toevoeging zijn de zogenaamde Aeion-vaardigheden. Deze vaardigheden verkrijg je tijdens het spelen en maken gebruik van de energie in je Aeion Gauge. Zo is één van de vaardigheden de Scan Pulse. Als je deze activeert, zie je in een bepaalde straal om je heen of er nog geheime gangen of power-ups te vinden zijn. Voor de Metroid-puristen onder ons was deze vaardigheid niet nodig geweest. Het was altijd namelijk veel leuker om deze zelf te ontdekken, om uiteindelijk de game 100% uit te spelen.
Frustrerende besturing
Na een enige tijd spelen, begon ik wel te merken dat de besturing wat te krampachtig is. Ik weet niet of dit komt doordat ik met een verouderde 3DS speel, maar op een gegeven moment kreeg ik last van mijn handen. Tijdens een gevecht (zeker bij de de wat grotere eindbazen) moet je zo’n beetje elke knop wel gebruiken en ook snel achter elkaar en dat werkt gewoon niet helemaal lekker.
Zo moet je soms van gewone Missiles naar Super Missiles wisselen. Dit doe je door de R-schouderknop ingedrukt te houden en dan op de juiste positie op het touchscreen te drukken. Dit allemaal terwijl je aangevallen wordt door je vijand(en) en probeert niet geraakt te worden. Aangezien sommige vijanden best wat schade doen, wil je natuurlijk zo min mogelijk geraakt worden. Ik heb door deze controls aardig wat eindbazen opnieuw moeten bevechten, helaas.
Maken of breken
De muziek kan een game breken of maken en in het geval van Metroid is dat sowieso maken. Al sinds de Metroid Prime Trilogy ben ik een groot fan van deze muziek. Op de juiste momenten zwengelt de muziek aan en ook tijdens de eindbaasgevechten zit je op het puntje van je stoel. Door de combinatie van visuele aspecten van de planeet met de eerie muziek op de achtergrond, voel jij je ook niet veilig op SR388 en wil je zo snel mogelijk je missie afmaken.
Ondanks de besturing is Metroid: Samus Returns een uitstekende remake en het voelt ook alsof de game in deze tijd thuishoort. Laten we hopen dat Nintendo deze lijn voortzet met toekomstige Metroid-games! Nintendo heeft op de E3 al bevestigd dat een Metroid Prime 4 in de maak is voor de Switch, dus ik kan niet wachten tot deze verschijnt (al zullen we daar nog wel even op moeten wachten).