Post Facto #9
![Post Facto #9](https://pxlvlt.s3.eu-central-1.amazonaws.com/wp-content/uploads/2020/01/PostFacto_8.jpg)
De redactie is elke week druk met nieuws tikken, achtergronden schrijven en reviews pennen als je vraagt wat ze aan het doen zijn, maar ondertussen wordt er ook nog van alles gespeeld, gelezen en bezocht. Daarom stellen we aan onze redactie de vraag: “waar hebben jullie je nu écht mee bezig gehouden afgelopen week?”
De week zit er weer op. In de afgelopen zeven dagen is er veel gebeurd in de gamewereld. Deze week stond voor velen de open bèta van Destiny 2 centraal, anderen trokken de natuur in om de eerste legendarische Pokémon te vangen, maar wat heeft onze crew nou gedaan?
Jessica de Haan
Als stagiaire bij Ubisoft is er één ding dat een absolute must is en dat is Ubisoft games spelen. Als eerste besloot ik Assassin’s Creed Chronicles in te duiken, waarvan China en India wel leuk zijn, maar niets bijzonders. Russia, daarentegen, vond ik zo moeilijk dat ik bijna mijn controller doormidden brak. De game verwachtte vaak perfectie tijdens bepaalde stukken en elke fout betekende een game over. Toen Rohald, voor wie mijn furie een vorm van entertainment was, een poging waagde om mijn woede met zijn smartphone vast te leggen, greep ik deze vast en smeet het op de grond. Eigen schuld.
Toen ik eindelijk Rusland ontvluchtte, vloog ik naar Lemuria, waar Aurora van Child of Light op mij stond te wachten om uit de droomwereld te ontsnappen en met haar vader herenigd te worden. Na drie uur gespeeld te hebben, kan ik zeggen dat het een hele mooie game is die mij, als iemand met een zieke vader, erg veel aandoet. Helaas is ook dit een verrassend moeilijke game met een gevechtssysteem dat alle fouten zwaar bestraft en ben ik bang dat mijn controller het na Russia niet veel langer kan volhouden.
Robert Zomers
Geen Rusland, maar Scandinavische sferen voor mij deze week in Northgard. De game is al even beschikbaar in vroegtijdige toegang op Steam, maar ik was er nog niet aan toegekomen. Deze week bestormde ik dus de fjorden en versloeg ik Draugr met een efficiëntie waar zelfs de Dragon Born versteld van zou staan. Met andere woorden: ik verloor de eerste twee potjes genadeloos.
Inmiddels ben ik wat meer gewend aan de gestroomlijnde opbouw van de RTS, die best wel veel verschilt van spirituele voorgangers als Rise of Nations of Age of Empires. Dus misschien dat ik me dit weekend in voor het eerst in een online potje durf te manifesteren met mijn Clan of Goats.
Verder was ik vooral druk met voorbereidingen voor gamescom en hebben we proefgedraaid met de nieuwe camera. Met de camera zit het wel goed, met mijn plankenkoorts wat minder. Gelukkig heb ik nog drie weken om daarvan af te komen, maar jullie zijn vast gewaarschuwd.
Paul Selman
Eindelijk even de tijd om mijn enkel te focussen op games. Deze week heb ik drie games gespeeld: Gears of War 4, Diablo III en Tekken Tag Tournament 2, waarvan eerstgenoemde mijn favoriet is. Niet de Versus mode, maar Horde mode hierin om precies te zijn. Het Anything Goes-evenement is nu van toepassing, waardoor je bij het behalen van wave 30, 40 en 50 de nieuwste kaarten krijgt, toegevoegd sinds de Rise of the Horde-update. Soms leidde Gears of War 4 echter ook tot enige frustratie. Zodra je met jouw lobby van vijf man in de map wordt geplaatst, komt het regelmatig voor dat alle spelers leaven. Zo heeft het soms een half uur geduurd totdat ik eindelijk een vast team konden vinden. Afijn, genoeg verteld omtrent Gears of War 4.
Diablo III is 20 juli begonnen met seizoen elf en dat betekent dat ik weer de nodige items kan farmen en rifts kan doorlopen met anderen. Dit seizoen ben ik wederom de Demon Hunter als class. De snelheid en flexibiliteit van deze class passen mij zeer, waardoor ik binnen no-time de rifts kan doorlopen.
Tekken Tag Tournament 2 heb ik samen met mijn maat gespeeld deze week. De ene keer offline tegen elkaar, de andere keer samen online tegen anderen. Behalve het feit dat ik lukraak druk op wat knoppen in de hoop een leuke combo te maken, hebben we toch veel plezier beleefd samen. Na online te hebben gespeeld, beseften we echter wel dat we nog een lange weg te gaan hebben, voordat we mogen zeggen dat we iets kunnen…
Kevin Rombouts
Op consoles is er natuurlijk voldoende te beleven momenteel. Zo zijn er al heel wat uren in Splatoon 2 gezonken (lees volgende week onze review), heb ik Horizon: Zero Dawn, Persona 5 en Final Fantasy XV nog op de stapel liggen en staat de gamescom alweer voor de deur. Mijn verslaving is echter op de smartphone te vinden: afgelopen week heb ik Motorsport Manager 2 Mobile ontdekt en jezus, wat is dat leuk.
Manager-games zullen voor de meeste sportfans geen onbekende zijn. Hoeveel uren heb jij wel niet in Football Manager of Pro Cycling Manager gestopt? Die games gingen mij echter altijd de pet te boven: ik snap de basis, maar zodra er cijfertjes bij komen kijken, sla ik vast. Het is dan ook dat ik niets met die specifieke sporten heb, in tegenstelling tot de motorsport.
Mijn afgelopen week heeft dan ook vooral bestaan uit het managen van mijn eigen motorsport team (GC Racing, goh wat origineel), het aansporen van mijn rijders en monteurs en zorgen dat we als eerste over de finish komen. Welke onderdelen moeten er ontwikkeld worden, welke banden gebruiken we tijdens de race en wat is de afstelling tijdens de kwalificatie. Voordat ik het weet ben ik alweer op mijn eindpunt aangekomen en moet ik helaas de telefoon weer neerleggen. Er moet immers ook nog gewerkt worden.
Zoals je ziet, hebben we ons aardig vermaakt, maar het liefst horen we wat jij, onze lezer, hebt gedaan. Waar heb jij je afgelopen week mee vermaakt? We lezen het graag!